منابع و مآخذ
الف. منابع فارسی
- احمدینژاد، مریم (1391). «موانع استرداد و اخراج مجرمین در رویه دادگاه اروپایی حقوق بشر». فصلنامه پژوهش حقوق کیفری، 1(1): 1-32.
- رحیمینژاد، اسمعیل و حبیبزاده، جعفر (1387). «مجازاتهای نامتناسب: مجازاتهای مغایر با کرامت انسانی». مطالعات حقوق خصوصی، 38(2): 115-133.
- سلیمی، صادق و عیساییان، جبار (1401). نقش آرای دادگاههای ملی و منطقهای در تکوین و توسعه هنجارهای بینالمللی حقوق بشری با تأکید بر آرای دادگاههای ایران و دادگاه اروپایی حقوق بشر. پایاننامه دکتری، تهران: دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مرکزی.
- شاملو، سوده (1397). اجرا و تفسیر قواعد بینالمللی در محاکم ملی. تهران: مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه.
- شریفی طرازکوهی، حسین (1395). حقوق بشر (ارزشها و واقعیتها). چاپ دوم، تهران: انتشارات میزان.
- شمس ناتری، ابراهیم (1384). «جایگاه منع شکنجه در حقوق کیفری ایران و اسناد بینالمللی». اندیشههای حقوق خصوصی، 3(9): 67-100.
- صالحیزاده، محسن؛ مختاری، عبدالله و بارانی بیرانوند، امیر (1399). «امکان کاهش وضع مجازاتهای بدنی در قوانین جزایی ایران باتوجه به مبانی فقهی و موازین حقوق». پژوهشنامه حقوق تطبیقی، 4(2): 86-102.
- فلسفی، هدایتالله (1373). «اجرای مقررات حقوق بینالملل». نشریه تحقیقات حقوقی، 1(14-13): 29-98.
- مافی، همایون و بذار، وحید (1395). «نظریه سلسلهمراتب هنجاری در پرتو قواعد حقوق بشری با تأکید بر رویه قضایی بینالمللی». مطالعات حقوق عمومی، 46(4): 1027-1048.
ب. منابع انگلیسی
- Bernath, B (2010). Preventing Torture: An Operational Guide for National Human Rights Institutions. UN: Policy and Methodological Publications.
- Clark, RS (2000). How International Human Rights Law Effects Domestic Law, in Pilis. Edited by Schowab, P. London: Lynne Rinners, p.70-186.
- Garliki, Kubiak & Wojtowicz. (2009). 371-374.
- Ghali v. Italy (2011).
- ICJ Reports (1974). Nuclear Tests. New Zealand V. France, para.52.
- ICJ Reports (1999). para.62.
- ICJ Reports (2004). Advisory Opinion about Legal Consequences of the Construction of a Wall in the Occupied Palestinian Territory.
- ILC, A/CN.4/67. p.23-27.
- Inhorn v. France Application No.11555/0, ECHR 2001-xl, para.31.
- Kreps, SE & Arend, AC (2006). “Why States Follow the Rules: Toward a Positional Theory of Adherence to International Legal Regimes”. Duke Journal of Comparative & International Law, 16: 331-414.
- Loizidou v. Turkey (Article 50) (40/1993/435/514) Judgment, Strasbourg, 28 July 1998.
- Masri v. Yugoslav (2012).
- Petersen, N (2017). “International Court of Justice and the Judicial Politics of Identifying Customary International Law”. The European Journal of International Law, 28(2): 357-385.
- S.S. Lotus Case (1927). PCIJ Series A, No.10, at 18.
- Selmouni v Franceno. 25803/94, 28.7.99, (2000).
- Shelton (2006). p.291-323.
- Soering v. United Kingdom, No.161; Application. No.14038/88, ECHR.7 Julay. (1989). para.85.
- The Committee against Torture Has also Acknowledged this Point an Agiza v. Sweden. Communication No.233/2003, UN Doc cat/c/ 34/D/233/2003
- Tilmann, A (2018). “Transnationalizing Rights: International Human Rights Law in Cross-Border Contexts”. The European Journal of International Law, 29(2): 581-606.
- Tyrer v. United Kingdom, Judgment of April Series A. No.30, 31, 33. (1978).
- Woolaver, H (2019). “From Joining to Leaving: Domestic Law’s Role in the International Legal Validity of Treaty Withdrawal”. The European Journal of International Law, 30(1): 73-104.
ج. اسناد بینالمللی
- اعلامیه اسلامی حقوق بشر (اعلامیه قاهره) (1992).
- اعلامیه جهانی حقوق بشر (1948).
- کنوانسیوان بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی (1969).
- کنوانسیون اروپایی حقوق بشر (1950).
- کنوانسیون امحای کلیه اشکال تبعیض علیه زنان (1979).
- کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر (1969).
- کنوانسیون بینالمللی منع شکنجه و رفتارها و مجازاتهای ظالمانه، غیرانسانی و و حشیانه (1984).
- کنوانسیون حقوق کودک (۱۹۸۹).
- منشور آفریقایی حقوق بشر (1981).
- منشور حقوق بنیادین اتحادیه اروپا (2000).